Als interim, adviseur, trainer-docent, consultant en als tijdelijk (project) manager kom ik graag bij de mensen. Concreet zit ik vaak intern bij organisaties en bedrijven en verbaas ik mij weleens. Het is lente 2009. Officieel een recessie. In een recessie dienen we scherp te zijn. Ik spreek in deze blog als werkgever en als tijdelijk manager waarbij ik geen werknemers wil schofferen of beledigen. Wel een uiting van zorg daar waar een scherpe werkmoraal een recessie snel doet vergeten.
Ik zie de ‘recessie 09’ niet als een keiharde ‘jaren dertig neerval der ekonomie’. De situatie in de markt is niet prettig. Consumenten besteden nauwelijks (duurzaam) en het zakendoen gaat gepaard met veel spanningen anno 2009. Ik verbaas mij daar zeer over een aantal zaken die over werkmoraal gaan.
Concreet -zie de titel van deze blogpost- verbaas ik mij over het werkmoraal in Nederland. Als ik ervaren collega manager in het buitenland mag geloven is het nog niet zo slecht in Nederland. Toch wat voorbeelden waarbij ik mij anno 2009 en in periode van crisis keihard over verbaas:
A De Office-assistent: het is vrijdag 15 mei 2009. Ik mail relatie X met een vraag waarbij ik de intentie heb tot aankoop. Ik krijg een standaard mail-reply met ’tot 14 mei 2009 ben ik helaas niet op kantoor…’. De vraag is dan: is de relatie ziek? Toch langer op vakantie dan gedacht? Moet ik wel bellen? Wellicht maar relatie Y proberen.
B De papadag. Vaak valt deze op de maandag of vrijdag. Manager X is op die dag niet bereikbaar, valt deze dag rondom feestdagen dan kunnen we gezien de papadag weleens een periode van enkele werkdagen achter elkaar kennen waarbij de papadag blijkbaar een keihard opeisbare vrije dag is die voor de andere zakelijke kant weleens verdomd lastig kan vallen.
C De ’thuiswerkdag’. Ik heb vernomen dat (sinds 2008) de visie op thuiswerken sterk wisselend is. In projecten die ik mag leiden zijn de ’thuiswerkdagen’ flinke factoren op de beschikbare resources. Spijtig genoeg heb ik nooit een duidelijk definitie van de thuiswerkdag en eventuele inzetbare beschikbaarheid mogen ontvangen. Wat mij nog bijblijft is de opmerking van klant X bij organisatie Y te Z met de mededeling: ‘Patrick, morgen ben ik niet bereikbaar en inzetbaar, ik heb dan een thuiswerkdag.’
D En dan de telefoon. Ik bel naar organisatie X, contact Y zit in vergadering. So be it. Of ik vooral eens morgen wil proberen. O nee.Contact Y heeft morgen een event en is de dag erna vrij. Of ik eens over drie dagen wil terugbellen.
E Dan nog: ‘Ik ben op training op maandag. Dinsdag heb ik een papadag, woensdag ben ik vrij, donderdag is het Hemelvaart, vrijdag heb ik ATV. U kunt mij volgende week…. .. weer bereiken’. *zucht*
Nederland is een sociale verzorgingsstaat. Helemaal duidelijk. Toch heb ik sterk het gevoel dat de netto werktijd per tijd flink afneemt. Kijkend naar de wereldwijde concurrentie -waar je een organisatie via mail/ SMS/ fax/ telefoon of persoonlijk bijna 24/7 en vooral… heel prettig mag lastigvallen met een klantvraag- lijkt het wel of wij het gaan verliezen op werkmoraal.
Soms lijkt het wel.. of we bezig zijn klanten en relaties keihard af te houden. Alsof we elkaar niet willen bereiken en alsof we niet snel, gemakkelijk en snel zaken mogen doen. Hobbels, onduidelijkheiden en teveel demotivatie in een scherpe werkmoraal. Soms denk ik wel eens.. als wij nu eens een scherpe en andere werkmoraal aanleren.. dan zijn we heel snel van deze recessie af.